کنارم نشسته بود و با ملغمه ای از احساسات جور و واجور برایم حرف می زد. نمی توانستم بفهمم خوشحال است یا غمگین؟ ترسیده یا تعجب کرده یا افسوس می خورد؟ می گفت از یک استاد روانشناسی شنیده است که بعد از برخورد با آدم های خیلی زیادی بعنوان کیس های روانشناسی اش، به این نتیجه رسیده که یک سری عوامل بین انسان ها در موضوع خوش بینی و بدبینی مشترک است. می گفت استاد تعریف می کرده که وقتی به وجه اشتراک اکثر آدم های خوشبین دقت کرده ام، دیده ام خیلی از آن ها اولین قصه ها و داستان هایی را که از بدو تولدشان به خاطر دارند، داستان های شیرینی بوده است! مثلا اینکه پدر و مادرشان

اینکه زندگی ات لنِگ در هوا باشد، اینکه زندگی ات لَنگ یک نفر دیگر باشد، اینکه زندگی ات را همین طوری نگه داری " تا ببینم چه کار می شه کرد؟ "، اینکه زندگی ات " باشه حالا یه کاریش می کنیم! "، این که زندگی ات " داری می بینی که، هر کاری می کنم نمی شه! " و اینکه زندگی ات!! زندگی ات؟! زندگی ِتو؟! به من نگاه کن!... کجای این زندگی مال ِتوست؟!! by:Rodney Smith

توی زندگیم بارها پیش اومده که از رفتار یا حرف های کسی به شدت غمگین یا خشمگین بشم. طوری که ساعت ها، روزها، ماه ها و حتی سال ها! با فکر کردن به چرایی رفتار یا حرف های اون آدم، خودم رو آزار بدم. در مواقعی حتی این وضعیت بد روحی، من رو از زندگی کردن به شکل طبیعی باز داشته. مانع شده فرصت های دیگه رو ببینم، باعث شده از کنار خیلی چیزهای مهم دیگه ای بی تفاوت عبور کنم، چرا که در تمام طول اون مدت، تمرکز عجیبی روی اون فرد، رفتار و حرف هاش داشتم!... حالا که فکر می کنم، می بینم یکی از دلایل بزرگ رکود فعلی زندگیم، همین مسئله بوده! وقفه های بزرگ، تغییر مسیرهای یکباره و احسا